NastępnyNastępny poradnik
Interpolacja pozycji w celu rozszerzenia kontekstu
Językowa sztuczna inteligencja
PRZEWODNIK techniczny
Interpolacja pozycyjna (PI) to prosta, wpływowa technika, która rozszerza okno kontekstowe Transformatora poprzez wciśnięcie nowych indeksów pozycji do zakresu już znanego modelowi.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~2 min
Instead of extrapolating to unseen positions, it interpolates within trained ones, requiring only brief fine-tuning.
Wprowadzona przez badaczy Meta (Chen i in.) w 2023 r. interpolacja pozycyjna uwzględnia fakt, że modele z RoPE katastrofalnie zawodzą podczas ekstrapolacji na pozycje wykraczające poza trening. Spostrzeżenie to jest sprzeczne z intuicją: zamiast prosić model o obsługę większych wartości pozycji, których nigdy nie widział, PI dzieli przychodzące indeksy pozycji przez współczynnik skali, tak aby docelowa długość, powiedzmy, 8K była odwzorowywana z powrotem w pierwotnym zakresie 2K. Ponieważ model został przeszkolony w tym zakresie, rotacje pozostają w rozkładzie. Po zaledwie 1000 krokach dostrajania rozszerzony w ten sposób model LLaMA obsługiwał kontekst do 32 tys. W artykule wykazano, że ekstrapolacja może wywindować wyniki uwagi do ogromnych wartości, podczas gdy interpolacja utrzymuje je w ograniczonym zakresie i na stabilnym poziomie, dlatego też interpolacja działa znacznie lepiej niż ekstrapolacja.
Rozszerzanie modelu LLaMA z kontekstem 2K do obsługi tokenów 8–32 tys. za pomocą około 1000 kroków dostrajających
Dostosowanie istniejącego modelu czatu do podsumowań długich dokumentów bez konieczności przeszkolenia od zera
Służy jako koncepcyjna linia bazowa, którą ulepszają skalowanie zgodne z NTK i YaRN
Włączanie analizy kodu o długim kontekście lub dokumentów prawnych w modelach pierwotnie przeszkolonych przy użyciu krótkich okien
Interpolacja pozycyjna stała się podstawą fali dalszych działań, w tym skalowania uwzględniającego NTK i YaRN, które interpolują bardziej selektywnie, aby zachować lokalne szczegóły. Kierujemy się w stronę metod, które wymagają niewielkiego lub żadnego dostrajania, oraz w kierunku włączenia obsługi długiego kontekstu do szkolenia wstępnego. PI pozostaje cenną bazą i często jest łączony z nowszymi schematami uwzględniającymi częstotliwość, aby efektywnie osiągnąć ponad 128 tys. okien kontekstowych.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Interpolacja pozycyjna (PI) to prosta, wpływowa technika, która rozszerza okno kontekstowe Transformatora poprzez wciśnięcie nowych indeksów pozycji do zakresu już znanego modelowi. Zamiast ekstrapolować na niewidoczne pozycje, interpoluje w obrębie wyszkolonych pozycji, wymagając jedynie krótkiego dostrojenia.
PI dzieli indeksy pozycji przez współczynnik skali, dzięki czemu dłuższe sekwencje odwzorowują się z powrotem na wytrenowany zakres pozycji, utrzymując rotację w rozkładzie.
Artykuł PI pokazał, że niewidoczne duże pozycje mogą generować wyniki uwagi o rząd wielkości większe niż podczas treningu, destabilizując softmax.
W artykule podano, że wystarczyło około 1000 kroków dostrajających, aby rozszerzyć kontekst do 32 tys. tokenów.
PI przeskalowuje pozycję m na m/s, kompresując nowy, większy zakres do pierwotnie wytrenowanego zakresu.
PI uznał interpolację za bezpieczne podejście; Skalowanie zgodne z NTK i YaRN udoskonaliły je, interpolując częstotliwości bardziej selektywnie.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
Interpolacja pozycji w celu rozszerzenia kontekstu
Językowa sztuczna inteligencja