Adaptacja domeny
Metody, które przenoszą model wyszkolony w jednej domenie, aby działał lepiej w innej domenie.
Plain-language definitions of the AI terms you keep hearing — for students, professionals, and anyone curious about how AI works.
Metody, które przenoszą model wyszkolony w jednej domenie, aby działał lepiej w innej domenie.
Etykiety lub metadane dodane przez człowieka używane do uczenia lub oceniania modeli uczenia maszynowego.
System oprogramowania, który potrafi obserwować, rozumować i podejmować działania, aby osiągnąć cel, często przy użyciu narzędzi i pamięci.
Wieloetapowy proces, podczas którego system sztucznej inteligencji planuje, wykonuje, sprawdza wyniki i iteruje w stronę celu.
Hipotetyczny system sztucznej inteligencji, który może wykonywać większość zadań intelektualnych na poziomie człowieka w wielu dziedzinach.
Zdefiniowany zestaw reguł lub kroków, które wykonuje komputer, aby rozwiązać problem lub wykonać zadanie.
Metoda błędu pozycyjnego, która penalizuje wyniki uwagi na podstawie odległości symbolicznej, pomagając modelom ekstrapolować na dłuższe konteksty.
Zadanie NLP, które klasyfikuje ton emocjonalny lub opinię w tekście.
Algorytmy, które znajdują wektory blisko zapytania bez wyczerpującego porównania, zamieniając dokładność na szybkość.
Ustrukturyzowany sposób wysyłania żądań przez jeden system oprogramowania i otrzymywania odpowiedzi z innego systemu.
Baza danych zoptymalizowana do przechowywania i wykonywania zapytań o wielowymiarowe wektory osadzania.
Wyselekcjonowany zbiór dokumentów lub zapisów używanych do wyszukiwania, automatyzacji wsparcia lub odpowiedzi uziemiających.
Dziedzina skupiająca się na ograniczaniu szkodliwych zachowań, awarii i ryzyka niewłaściwego użycia w systemach AI.
Model, który koduje zapytania i dokumenty w osobne wektory, dzięki czemu można je szybko porównywać na dużą skalę.
Systematyczna niesprawiedliwość wyników modelu spowodowana wypaczonymi danymi, założeniami lub wyborami dotyczącymi modelowania.
Zoptymalizowany algorytm uwagi, który zmniejsza zużycie pamięci i przyspiesza uczenie i wnioskowanie transformatora.
Algorytm tokenizacji podsłów, który łączy najczęstsze pary znaków w tokeny wielokrotnego użytku.
Podejścia szkoleniowe, które pozwalają modelowi uczyć się na nowych danych, nie zapominając o wcześniejszej wiedzy.
Odniesienia do fragmentów źródłowych lub dokumentów zawartych w odpowiedzi modelki na poparcie jej twierdzeń.
Przepływ pracy, w którym ludzie przeglądają, kierują lub zastępują wyniki AI.
Sztucznie wygenerowane dane wykorzystywane do wzmacniania, symulowania lub ochrony wrażliwych danych szkoleniowych.
Metoda przyspieszania wnioskowania, w której model o małej wersji roboczej proponuje tokeny, które większy model weryfikuje równolegle.
Kompresja wiedzy z modelu dużego nauczyciela do modelu mniejszego ucznia.
Trenowanie mniejszego modelu w celu imitowania wyników większego modelu.
Mniejszy model wyszkolony do naśladowania zachowania większego modelu przy mniejszym wykorzystaniu mocy obliczeniowej przy wnioskowaniu.
Kontynuowanie szkolenia na danych specyficznych dla domeny w celu dostosowania wstępnie wyszkolonego modelu do konkretnego zadania.
Metody dostosowujące modele poprzez uczenie małego podzbioru dodanych parametrów.
Metoda uczenia, która dostraja modele bezpośrednio na parach preferencji, bez konieczności stosowania osobnego modelu nagrody.
Zmiana rzeczywistych danych wejściowych w czasie, która może obniżyć wydajność modelu.
Spadek wydajności z biegiem czasu, gdy warunki rzeczywiste odbiegają od założeń szkoleniowych.
Model, który dokonuje prognoz na podstawie sekwencji podziałów funkcji „jeśli-to”.
Podejście oparte na wnioskowaniu, w którym model bada wiele rozgałęzionych ścieżek rozwiązań i wybiera te najbardziej obiecujące.
Bardzo duże i złożone zbiory danych, które wymagają skalowalnych technik przechowywania i przetwarzania.
Konwertowanie surowych danych na funkcje informacyjne, z których może korzystać model.
Proces przypisywania znaczników lub docelowych wyników do surowych danych w celu uczenia się pod nadzorem.
Nieprawidłowa prognoza, w przypadku której model pomija prawdziwie pozytywny przypadek.
Nieprawidłowa prognoza, gdy model błędnie oznacza przypadek negatywny jako pozytywny.
Warstwa moderacji, która blokuje lub przepisuje niebezpieczne dane wejściowe lub wyjściowe modelu.
Tokenizator niezależny od języka, który uczy się jednostek podsłów bezpośrednio z nieprzetworzonego tekstu bez wstępnego dzielenia na białe znaki.
Zmienna wejściowa używana przez model do tworzenia prognoz.
Cel matematyczny, który określa ilościowo błąd przewidywania podczas uczenia.
Układ generatywny, w którym generator i dyskryminator trenują przeciwko sobie.
Systemy sztucznej inteligencji, które tworzą nową treść, taką jak tekst, obrazy, dźwięk, wideo lub kod.
Podzbiór uczenia maszynowego wykorzystujący wielowarstwowe sieci neuronowe do uczenia się poprzez reprezentację.
Wektor pokazujący, jak bardzo powinien zmienić się każdy parametr, aby zmniejszyć straty.
Struktura wykresu jednostek i relacji używana do wnioskowania lub wyszukiwania.
Powierzchnia w przestrzeni cech oddzielająca klasy przewidywane przez klasyfikator.
Test porównawczy problemów tekstowych z matematyki w szkole podstawowej, używany do oceny rozumowania krok po kroku w modelach językowych.
Kiedy model generuje płynne, ale fałszywe lub nieobsługiwane informacje.
Wartość konfiguracji ustawiona przed szkoleniem, taka jak szybkość uczenia się, rozmiar partii lub głębokość.
Struktura indeksu oparta na grafach do szybkiego przybliżonego wyszukiwania najbliższego sąsiada na wektorach wielowymiarowych.
Test porównawczy problemów programistycznych w języku Python używany do pomiaru poprawności generowania kodu za pomocą testów jednostkowych.
Dostrajanie modelu par instrukcja-odpowiedź w celu poprawy wykonywania zadań.
Projektowanie lub przekształcanie zmiennych wejściowych, aby nauka była łatwiejsza i skuteczniejsza.
Jak dobrze wyniki pewności modelu odpowiadają rzeczywistym prawdopodobieństwom poprawności.
Ustawienie dekodowania, które zmniejsza prawdopodobieństwo pojawienia się tokenów proporcjonalnie do tego, jak często pojawiały się one do tej pory.
Ustawienie dekodowania, które zmniejsza prawdopodobieństwo pojawienia się tokenów w ogóle, zachęcając do nowych tematów.
Ustawienie dekodowania, które zmniejsza prawdopodobieństwo żetonów już wyprodukowanych przez model w celu ograniczenia pętli.
Dokumentacja opisująca zamierzone zastosowanie modelu, metryki, ograniczenia i ryzyko.
Zadanie, w którym model przypisuje dane wejściowe do jednej lub większej liczby predefiniowanych kategorii.
Przewidywanie celu użytkownika na podstawie zapytania tekstowego w celu prawidłowego skierowania go.
Model zaprojektowany specjalnie do zadań klasyfikacyjnych.
Architektura modelu multimodalnego, która uczy się wspólnych reprezentacji tekstu i obrazów.
Składnik modelu, który przekształca dane wejściowe w ukryte reprezentacje.
Model, który ocenia zapytanie i dokument jednocześnie w jednym przebiegu, co pozwala na bardzo dokładną ocenę trafności.
Informacje dodane do osadzania tokenów, aby transformatory mogły rozróżnić kolejność sekwencji.
Podejście polegające na szkoleniu i kształtowaniu zachowań, w którym wyniki modelu opierają się na ustalonym zestawie pisemnych zasad.
Architektura neuronowa zoptymalizowana pod kątem przetwarzania danych przypominających siatkę, takich jak obrazy.
Konwertowanie wag modeli na formaty o niższej precyzji, takie jak 8-bitowe lub 4-bitowe.
Zmniejszenie precyzji numerycznej wag modeli w celu zmniejszenia kosztów pamięci i wnioskowania.
Metoda kodowania pozycyjnego, która obraca wektory zapytań i kluczy w celu zakodowania względnych pozycji tokenów.
Używanie modelu językowego do oceniania lub porównywania wyników innych modeli podczas ewaluacji.
Efektywna pod względem parametrów metoda dostrajania, która dodaje macierze adapterów o niskim stopniu rangi.
Otwarty protokół, który umożliwia aplikacjom AI łączenie się z zewnętrznymi narzędziami, źródłami danych i dostawcami kontekstu w standardowy sposób.
Komponent modelu, który podczas tworzenia wyniku dynamicznie koncentruje się na odpowiednich częściach danych wejściowych.
Architektura z wyspecjalizowanymi podsieciami, w której na wejściu działają tylko wybrani eksperci.
Test porównawczy testujący modele językowe z 57 przedmiotów akademickich i zawodowych za pomocą pytań wielokrotnego wyboru.
Prosty model referencyjny używany do porównania, czy bardziej złożone podejścia faktycznie poprawiają wyniki.
Model, którego wewnętrzne rozumowanie jest trudne do bezpośredniej interpretacji przez człowieka.
Model językowy wyszkolony na ogromnych korpusach tekstowych w celu generowania i analizowania tekstu.
Architektura generatywna, która uczy się odwracać szum w celu syntezy obrazów, dźwięku lub innej treści.
Duży, wstępnie przeszkolony model, który można dostosować do wielu dalszych zadań.
Model multimodalny, który wspólnie przetwarza informację wizualną i tekstową.
Kompaktowy model języka zoptymalizowany pod kątem niższych opóźnień, kosztów i wykorzystania na urządzeniu.
Model, który może przetwarzać lub generować wiele typów danych, takich jak tekst, obraz i dźwięk.
Model oceniający wyniki na podstawie sygnałów preferencji, często używany w potokach RLHF.
Model wydany z publicznymi wagami lub kodem do kontroli, adaptacji i ponownego użycia.
Model specjalizujący się w konwertowaniu danych na wektory używane do wyszukiwania semantycznego, grupowania i wyszukiwania.
Model wyszkolony na podstawie rankingów ludzkich w celu przewidywania, które odpowiedzi będą prawdopodobnie preferowane przez użytkowników.
Instrukcja o wysokim priorytecie, która ustawia zachowanie, zasady i styl odpowiedzi dla modelu.
Kiedy model zapamiętuje dane szkoleniowe i słabo radzi sobie z niewidocznymi danymi wejściowymi.
Stosowanie wiedzy zdobytej w jednym zadaniu lub domenie w celu ulepszenia innego zadania.
Uczenie się lub dostosowywanie zachowań na podstawie niewielkiej liczby przykładów.
Trenowanie modelu za pomocą oznaczonych przykładów, które mapują dane wejściowe na znane dane wyjściowe.
Przekształcanie wartości do spójnej skali w celu poprawy stabilności optymalizacji.
Zasoby przetwarzania wymagane do uczenia i uruchamiania modeli, często mierzone w FLOPS lub godzinach GPU.
Dodatkowe obliczenia wnioskowania wykorzystywane podczas generowania odpowiedzi w celu poprawy jakości lub rozumowania.
Ilość mocy obliczeniowej zużywanej podczas generowania każdej odpowiedzi.
Technologia konwertująca tekst na obrazach lub skanach na tekst do odczytu maszynowego.
Ostatni punkt w czasie odzwierciedlony w danych szkoleniowych modelu.
Znalezienie odpowiednich dokumentów lub zapisów ze źródła wiedzy dla zapytania.
Wzorzec wyszukiwania, który przeszukuje małe fragmenty, ale zwraca większe dokumenty nadrzędne w celu uzyskania bogatszego kontekstu.
Maksymalna ilość tokenów wejściowych, które model języka może przetworzyć jednocześnie.
Czas między wysłaniem żądania a otrzymaniem danych wyjściowych modelu.
Numeryczna reprezentacja wektorowa, która oddaje semantyczne znaczenie tekstu, obrazów i innych danych.
Gęsta reprezentacja wektorowa słów odzwierciedlająca relacje semantyczne.
Przechowywany kontekst, którego agent AI używa na różnych etapach lub sesjach, aby poprawić ciągłość.
Przechowywane tensory klucza i wartości z poprzednich tokenów, które pozwalają transformatorom generować nowe tokeny bez ponownego obliczania uwagi z przeszłości.
Wyuczona waga wewnątrz modelu, która wpływa na jego wyniki.
Logika, która sprawdza i konwertuje dane wyjściowe modelu na struktury o silnym typie, nadające się do użytku maszynowego.
Metryka oceny kodu mierząca szansę, że co najmniej jedna z k wygenerowanych próbek przejdzie testy.
Metryka modelu językowego mierząca stopień zaskoczenia modelu prawdziwymi następnymi tokenami.
Cykl iteracyjny, w którym agent AI obserwuje, planuje, działa i zastanawia się, dopóki nie osiągnie celu lub nie osiągnie warunku zatrzymania.
Etapy treningu stosowane po treningu wstępnym, takie jak dostrajanie instrukcji, optymalizacja preferencji i dostrajanie bezpieczeństwa.
Technika wyszukiwania polegająca na przepisaniu zapytania użytkownika na kilka wariantów w celu lepszego zapamiętywania.
Rejestr tego, skąd pochodzą dane, w jaki sposób zostały przekształcone i gdzie są wykorzystywane.
Udokumentowane pochodzenie, własność i historia zbioru danych lub artefaktu modelu.
Dodatkowy koszt czasu, obliczeń lub szybkości produktu wymagany do zwiększenia bezpieczeństwa i kontroli systemów.
Instrukcje wejściowe i kontekst dostarczony do modelu generatywnego.
Reguły, kontrole i kontrole ograniczające niebezpieczne lub niepożądane zachowanie modelu.
Zaufane etykiety referencyjne używane do uczenia lub oceniania wyników modelu.
Zależność empiryczna pokazująca, jak wydajność poprawia się wraz z rozmiarem modelu, danymi lub obliczeniami.
Odsetek przewidywanych pozytywów, które są faktycznie prawidłowe.
Proporcja pobranych elementów, które są istotne dla zapytania użytkownika.
Strategia dekodowania, która pobiera próbki tylko z k najprawdopodobniej kolejnych tokenów.
Strategia dekodowania polegająca na próbkowaniu z najmniejszego zestawu tokenów, którego prawdopodobieństwa sumują się do p.
Projektowanie podpowiedzi poprawiających jakość wydruku, niezawodność i sterowalność.
Podstawowy algorytm szkoleniowy, który aktualizuje wagi modeli poprzez propagację błędów przewidywań wstecz w sieci.
Technika prywatności, która dodaje szum statystyczny, uniemożliwiając wiarygodne wywnioskowanie poszczególnych zapisów z wyników.
Zakres statystyczny, który prawdopodobnie zawiera prawdziwą wartość mierzonej metryki modelu.
Jak jasno logika, źródła danych i ograniczenia systemu AI są udokumentowane i zrozumiałe.
Gałąź sztucznej inteligencji skupiała się na rozumieniu i generowaniu ludzkiego języka.
Usuwanie mniej ważnych wag modelu lub neuronów w celu zmniejszenia rozmiaru i obliczeń.
Proporcja rzeczywistych pozytywów, które model poprawnie identyfikuje.
Wdrożony interfejs API, który odbiera żądania modelu i zwraca prognozy w środowisku produkcyjnym.
Standaryzowany test lub zbiór danych używany do pomiaru i porównania wydajności modelu.
Technika dostrajania, która łączy 4-bitową kwantyzację wagi z adapterami LoRA w celu zmniejszenia zapotrzebowania na pamięć.
Metoda, która pobiera wiedzę zewnętrzną i przekazuje ją do generowania w momencie wnioskowania.
Metoda wyszukiwania, która generuje wiele wariantów zapytań, pobiera wyniki dla każdego z nich i łączy rankingi.
Wzorzec podpowiedzi, który przeplata etapy rozumowania z działaniami związanymi z użyciem narzędzi w celu bardziej niezawodnego rozwiązywania zadań.
Centralny katalog do wersjonowania, zatwierdzania i śledzenia modeli w różnych środowiskach.
Ceny, w których koszty skalują się w zależności od wywołań API, tokenów, czasu wnioskowania lub zużytych mocy obliczeniowych.
Uruchamianie modelu równolegle z ruchem produkcyjnym bez wpływu na decyzje podejmowane przez użytkownika.
Zadanie NLP, które identyfikuje jednostki, takie jak ludzie, miejsca, daty lub organizacje.
Techniki tworzenia zmodyfikowanych przykładów szkoleniowych w celu poprawy generalizacji modelu.
Uporządkowany przepływ pracy obejmujący przetwarzanie wstępne, etapy modelu i etapy przetwarzania końcowego.
Model, w którym wiele parametrów ma wartość zerową lub jest nieaktywnych, aby ograniczyć obliczenia.
Jak dokładnie twierdzenia modelu odpowiadają możliwym do zweryfikowania informacjom ze świata rzeczywistego.
Konfiguracja szkoleniowa, w której model jest ulepszany poprzez generowanie danych w drodze interakcji lub konkursów z jego kopiami.
Uczenie się reprezentacji na podstawie nieoznaczonych danych poprzez przewidywanie zamaskowanych lub przekształconych części.
Warstwowy model obliczeniowy inspirowany neuronami biologicznymi i synapsami.
Zarządzany system do przechowywania i udostępniania zweryfikowanych funkcji ML w sposób spójny na potrzeby uczenia i wnioskowania.
Używanie hałaśliwych, heurystycznych lub częściowych etykiet do uczenia modeli, gdy brakuje czystych etykiet.
Zdolność modelu do utrzymania wydajności w warunkach hałasu, przesunięć lub bodźców kontradyktoryjnych.
Ustrukturyzowany argument poparty dowodami, że system sztucznej inteligencji jest bezpieczny w określonym kontekście użycia.
Powszechna funkcja celu używana do uczenia modeli klasyfikacyjnych poprzez karanie nieprawidłowych prawdopodobieństw.
Wartość błędu modelu obliczona podczas uczenia i optymalizowana w dół w czasie.
Spójny wzorzec błędów lub nieuczciwości w danych lub zachowaniu modelu.
Strategia generowania, która ogranicza tokeny wyjściowe do prawidłowych struktur lub wyborów zgodnych z zasadami.
System, który może podejmować decyzje i działać w czasie rzeczywistym przy ograniczonej bezpośredniej kontroli człowieka lub bez niej.
Potok modelowy, który przewiduje preferencje użytkownika dotyczące rankingu treści lub produktów.
Wzór podpowiedzi wielokrotnego użytku ze zmiennymi, regułami formatowania i instrukcjami specyficznymi dla zadania.
Szeroka dziedzina budowania systemów wykonujących zadania wymagające rozpoznawania wzorców, rozumowania, języka lub podejmowania decyzji.
Wnioskowanie AI odbywa się lokalnie na sprzęcie użytkownika, a nie w zdalnej usłudze w chmurze.
Wzór ataku polegający na wstawianiu złośliwych instrukcji do danych wejściowych modelu lub pobranej treści.
Hiperparametr szkoleniowy kontrolujący stopień zmiany parametrów w każdym kroku aktualizacji.
Ustawienie próbkowania kontrolujące losowość generowanych wyników.
Proces dzielenia tekstu na tokeny na potrzeby wprowadzania danych modelu.
Architektura neuronowa, która skupia uwagę na równoległym modelowaniu relacji między sekwencjami.
Wstępne szkolenie w zakresie modeli na dużą skalę na szerokich danych przed adaptacją na późniejszym etapie.
Szybka technika mająca na celu ominięcie ograniczeń bezpieczeństwa modelu.
Metody umożliwiające systemom uczenie się wzorców na podstawie danych i ulepszanie ich w miarę upływu czasu.
Wzorce uczenia się na podstawie nieoznaczonych danych bez wyraźnych docelowych wyników.
Zdolność modelu do podążania za wzorcami z przykładów podanych bezpośrednio w monicie.
Rozwiązywanie zadań bez konkretnych przykładów w oparciu o wcześniejszą wiedzę ogólną.
Szkolenie za pomocą sygnałów nagrody, podczas którego agent uczy się działań maksymalizujących długoterminowy zwrot.
Metoda szkoleniowa wykorzystująca sygnały preferencji ludzkich do kształtowania zachowań modelu.
Stopień, w jakim reakcja sztucznej inteligencji jest poparta danymi źródłowymi lub uzyskanymi dowodami.
Skompresowana przestrzeń reprezentacyjna, w której podobne pojęcia są umieszczone blisko siebie jako wektory.
Jak dobrze model radzi sobie z nowymi, niewidocznymi danymi spoza zbioru szkoleniowego.
Powtarzalna struktura oceny, która uruchamia podpowiedzi, zbiory danych i logikę oceniania w różnych wersjach modelu.
Ramy regulacyjne Unii Europejskiej oparte na ryzyku dotyczące systemów i dostawców sztucznej inteligencji.
Dane wyjściowe modelu ograniczone do zdefiniowanego schematu, takiego jak JSON, argumenty narzędzia lub pola wpisane.
Wzorzec uwagi, w którym każdy token obsługuje tylko okno pobliskich tokenów o stałym rozmiarze, aby zmniejszyć obliczenia.
Mechanizm transformatorowy, który wykonuje równolegle kilka operacji uwagi w celu uchwycenia różnych typów relacji.
Zdolność modelu do wywoływania narzędzi zewnętrznych, takich jak wyszukiwanie, kalkulatory lub interfejsy API.
Pośrednia faza szkolenia pomiędzy szkoleniem przedtreningowym a szkoleniem poszkoleniowym, często wykorzystywana w celu dostosowania zdolności lub domeny.
Wyuczona wartość liczbowa skalująca sygnały przechodzące przez sieć neuronową.
Gałąź sztucznej inteligencji, która wydobywa znaczenie z obrazów i wideo.
Faza środowiska uruchomieniowego, w której przeszkolony model generuje prognozy lub dane wyjściowe.
Metody szacowania związków przyczynowo-skutkowych zamiast prostych korelacji.
Gdy w danych szkoleniowych znajdują się przykłady testów porównawczych lub zbliżone warianty, co zawyża raportowaną wydajność.
Metoda regularyzacji, która łagodzi twarde etykiety, aby poprawić generalizację.
Stopień, w jakim zachowanie modelu można zinterpretować i wyjaśnić ludziom.
Praca nad zapewnieniem, aby systemy AI zachowywały się zgodnie z ludzkimi intencjami, wartościami i ograniczeniami bezpieczeństwa.
Metoda wyszukiwania, która łączy wyszukiwanie według słów kluczowych (leksykalne) z wyszukiwaniem wektorowym (semantycznym) w celu lepszego zapamiętywania i precyzji.
Szukaj, które pasuje do znaczenia, a nie do dokładnego nakładania się słów kluczowych, często przy użyciu osadzania.
Algorytm dekodowania, który utrzymuje kilka najlepszych sekwencji kandydujących na każdym kroku, aby znaleźć wyniki o większym prawdopodobieństwie.
Możliwość modelu generowania wywołań strukturalnych, które uruchamiają zewnętrzne narzędzia lub interfejsy API.
Techniki i praktyki zwiększające przejrzystość i zrozumienie przewidywań AI.
Polityki, standardy i mechanizmy nadzoru, które kierują rozwojem i wykorzystaniem sztucznej inteligencji w społeczeństwie.
Dostosowanie zaufania użytkowników do wyników AI do rzeczywistej niezawodności systemu w każdym zadaniu.
Zbiór ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych przykładów używanych do szkolenia, walidacji lub testowania.
Metoda optymalizacji, która aktualizuje parametry w kierunku zmniejszającym błąd.
Zasada, zgodnie z którą ładunki żądań/odpowiedzi nie są przechowywane po przetworzeniu poza krótkotrwałe okna operacyjne.
Łączenie prognoz z wielu modeli w celu poprawy niezawodności i dokładności.
Testowanie warunków skrajnych systemu sztucznej inteligencji za pomocą przeciwstawnych monitów w celu wykrycia błędów i zagrożeń.
Przetrzymywany zbiór danych używany do pomiaru jakości modelu po szkoleniu.
Zbiór danych używany podczas programowania w celu dostrojenia modeli i zapobiegania nadmiernemu dopasowaniu.
Model, który zmienia kolejność początkowego zestawu pobranych wyników, tak aby najbardziej odpowiednie elementy były umieszczane na górze.
Osadzanie wykrywalnego sygnału w tekście lub mediach wygenerowanych przez sztuczną inteligencję, aby można było go później zidentyfikować jako wyprodukowany maszynowo.
Styl rozumowania, w którym model sztucznej inteligencji rozkłada problem na etapy pośrednie.
Fragment tekstu przetwarzany przez modele językowe, taki jak fragment słowa lub symbol.