AI w onkologii

Onkolodzy spotykają się ze sztuczną inteligencją w trzech głównych miejscach: wykrywaniu, planowaniu leczenia i wspomaganiu decyzji. Wykrywanie jest najbardziej dojrzałe. W przypadku mammografii szwedzkie randomizowane badanie MASAI, opublikowane po raz pierwszy w 2023 r., wykazało, że badania przesiewowe wspomagane sztuczną inteligencją wykrywają więcej nowotworów niż standardowe podwójne czytanie, zmniejszając jednocześnie obciążenie radiologa związanego z czytaniem ekranu o około 44 procent. W patologii FDA zatwierdziła Paige Prostate w 2021 r. jako pierwszy produkt AI pomagający patologom w czytaniu biopsji prostaty. Modele badawcze umożliwiają również ocenę takich cech, jak niestabilność mikrosatelity bezpośrednio na podstawie rutynowo barwionych preparatów, a badacze z MIT i Massachusetts General Hospital zbudowali Sybil, który przewiduje przyszłe ryzyko raka płuc na podstawie pojedynczego tomografii komputerowej z małą dawką. Planowanie leczenia jest po cichu szeroko rozpowszechnione. Narzędzia do automatycznego konturowania tworzą kontury guzów i pobliskich narządów do radioterapii, co może zająć lekarzom wiele godzin. Lekarze nadal sprawdzają i edytują każdy kontur. Wybór leczenia to obszar, w którym konieczna jest ostrożność. IBM Watson for Oncology był reklamowany w celu sugerowania terapii, ale napotkał raporty o zaleceniach, które nie zgadzały się z ekspertami, a niektóre były niebezpieczne, w związku z czym IBM później sprzedał swój biznes Watson Health. Lekcja była taka, że ​​szkolenie na małym zestawie hipotetycznych przypadków i preferencjach jednej instytucji nie daje wiarygodnych ogólnych porad. Rady ds. nowotworów, na których chirurdzy, onkolodzy, radiolodzy i patolodzy wspólnie omawiają przypadki, coraz częściej korzystają z oprogramowania, które gromadzi dane i flagi pasujące do badań klinicznych lub ścieżek wytycznych. Testowane są duże modele językowe w celu podsumowania zapisów tych spotkań, ale halucynacje lub nieaktualne fakty stanowią poważne ryzyko. Głównym ograniczeniem obecnych dowodów jest to, że wiele badań ma charakter retrospektywny, mierzy dokładność, a nie wyniki pacjentów i pochodzi z kilku ośrodków dysponujących odpowiednimi zasobami. Znalezienie większej liczby małych nowotworów jest pomocne tylko wtedy, gdy poprawia przeżycie, a nie zwiększa ryzyko nadmiernej diagnozy.