NastępnyNastępny poradnik
Etyka CPA i dane klienta podczas korzystania ze sztucznej inteligencji
Społeczeństwo
PRZEWODNIK Społeczny
Wprowadzanie informacji o kliencie do narzędzia generującego sztuczną inteligencję nie powoduje automatycznie zrzeczenia się przywilejów prawnika-klienta, ale może zagrozić poufności, gdy warunki narzędzia pozwalają dostawcy na przeszkolenie, przechowywanie lub przeglądanie danych wejściowych.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~3 min
Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest stosowanie narzędzi zgodnych z zasadami przedsiębiorstwa, które zabraniają szkoleń, ograniczają przechowywanie i ograniczają dostęp, ponieważ zarówno etyczny obowiązek zachowania poufności, jak i opinia sądu dotycząca zrzeczenia się informacji zależą od tego, czy poufność była należycie chroniona.
Trzy zabezpieczenia są często mylone ze sobą. Przywilej adwokacki-klient to zasada dowodowa chroniąca poufną komunikację pomiędzy prawnikiem a klientem, mającą na celu uzyskanie lub udzielenie porady prawnej. Produkt pracy chroni materiały przygotowane w oczekiwaniu na postępowanie sądowe. Etyczny obowiązek zachowania poufności zgodnie z Zasadą 1.6 jest szerszy i obejmuje wszystkie informacje związane z reprezentacją i wymaga uzasadnionych wysiłków, aby zapobiec nieuprawnionemu ujawnieniu. Zrzeczenie się przywilejów następuje zazwyczaj poprzez dobrowolne ujawnienie informacji osobie trzeciej spoza uprzywilejowanej relacji. Sądy od dawna jednak zgodziły się, że prawnicy mogą bez rezygnacji korzystać z usług dostawców usług, takich jak dostawcy usług hostingowych poczty e-mail, usług przechowywania w chmurze i usług eDiscovery, jeśli poufność jest zachowana w rozsądny sposób. Narzędzia sztucznej inteligencji będą prawdopodobnie analizowane w podobny sposób, co sprawia, że warunki dostawcy mają kluczowe znaczenie. Orzecznictwo stosujące doktrynę o zrzeczeniu się konkretnie do podpowiedzi AI jest nadal nieliczne, więc prawnicy nie powinni zakładać pozytywnego wyniku. Ryzyko wzrasta, gdy warunki pozwalają dostawcy na wykorzystanie danych wejściowych do uczenia modeli, przechowywanie ich na czas nieokreślony lub umożliwiają weryfikatorom ich przeczytanie, ponieważ każde z nich podważa twierdzenie, że komunikacja pozostała poufna. Konsumenckie wersje popularnych chatbotów zazwyczaj domyślnie zezwalają na szkolenie w zakresie rozmów, chyba że użytkownicy zrezygnują, podczas gdy oferty biznesowe i API zazwyczaj tego nie robią. Postępowanie sądowe może również mieć wpływ na przechowywanie: w 2025 r. sąd w pozwie „The New York Times” dotyczącym praw autorskich przeciwko OpenAI nakazał firmie przez pewien czas przechowywanie dzienników czatów użytkowników, w tym tych, które użytkownicy usunęli. Trudniej jest zrezygnować z produktu pracy; ujawnienie zazwyczaj zrzeka się go tylko wtedy, gdy znacznie zwiększa szansę, że przeciwnik uzyska materiał. Klienci poruszają osobną kwestię. Kiedy omawiają swoje problemy prawne z chatbotem przed rozmową z prawnikiem lub zamiast niej, rozmowy te nie stanowią komunikacji z prawnikiem i mogą zostać wykryte. Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że wyłączenie historii czatów sprawia, że narzędzie konsumenckie jest bezpieczne. Może to ograniczyć wykorzystanie szkoleń, ale dostawcy często nadal przechowują dane przez pewien okres w celu monitorowania nadużyć.
Prawnik wkleja e-mail klienta dotyczący wewnętrznego dochodzenia do bezpłatnego chatbota konsumenckiego z domyślnymi ustawieniami umożliwiającymi szkolenie; nawet jeśli przywilej przetrwa, prawnik mógł nie dopełnić obowiązku wynikającego z Zasady 1.6, polegającego na podjęciu uzasadnionych środków w celu ochrony informacji o kliencie.
Firma licencjonuje narzędzie AI na mocy umowy korporacyjnej, która określa brak szkoleń w zakresie danych klientów, określony okres przechowywania, szyfrowanie i brak dostępu dostawcy bez pozwolenia, a także rejestruje tę kontrolę w dokumentacji dostawcy.
Klient zapoznaje się z faktami sporu za pomocą chatbota konsumenckiego, zanim zadzwoni do prawnika; te czaty stanowią komunikację z usługą strony trzeciej, a nie z doradcą prawnym, i mogą być wykrywalne.
Przed przepuszczeniem wrażliwej sprawy przez narzędzie AI prawnik usuwa nazwiska klientów i dane identyfikacyjne, ograniczając to, co mogłoby zostać ujawnione w przypadku uzyskania dostępu do danych.
Sądy dopiero zaczęły zajmować się tym, jak przywileje i produkty pracy odnoszą się do podpowiedzi i wyników sztucznej inteligencji, a wcześniejsze orzeczenia mogą różnić się w zależności od jurysdykcji i faktów. Komentatorzy i niektórzy decydenci dyskutowali, czy rozmowy ze sztuczną inteligencją powinny podlegać specjalnej ochronie, ale obecnie nie istnieje taki przywilej. Tymczasem dostawcy coraz częściej oferują warunki branżowe, wdrożenia prywatne i opcje zerowego przechowywania, dzięki czemu łatwiej jest chronić poufność. Prawnicy powinni spodziewać się większej liczby próśb o wykrycie informacji dotyczących dzienników czatów AI, zarówno ich własnych, jak i klientów, oraz większej liczby firm doradzających klientom bezpośrednio, aby nie omawiali swoich spraw z chatbotami konsumenckimi.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Wprowadzanie informacji o kliencie do narzędzia generującego sztuczną inteligencję nie powoduje automatycznie zrzeczenia się przywilejów prawnika-klienta, ale może zagrozić poufności, gdy warunki narzędzia pozwalają dostawcy na przeszkolenie, przechowywanie lub przeglądanie danych wejściowych. Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest stosowanie narzędzi zgodnych z zasadami przedsiębiorstwa, które zabraniają szkoleń, ograniczają przechowywanie i ograniczają dostęp, ponieważ zarówno etyczny obowiązek zachowania poufności, jak i opinia sądu dotycząca zrzeczenia się informacji zależą od tego, czy poufność była należycie chroniona.
Zasada 1.6 poufności jest szersza niż przywilej, który obejmuje poufną komunikację w celu uzyskania porady prawnej, oraz produkt pracy, który obejmuje materiały procesowe.
Sądy od dawna przyjmują, że korzystanie z takich dostawców nie oznacza zrzeczenia się przywilejów, jeśli poufność jest odpowiednio chroniona, a narzędzia sztucznej inteligencji będą prawdopodobnie analizowane w podobny sposób.
Każde z nich podważa twierdzenie, że komunikacja pozostała poufna. Inne opcje to środki ochronne.
Nakaz zabezpieczenia pokazał, że postępowanie sądowe może unieważnić normalne praktyki dostawcy dotyczące usuwania, które mają znaczenie w przypadku wszelkich treści umieszczanych na czacie.
Z produktu pracy trudniej jest zrezygnować niż z przywileju; zwykły test pyta, czy ujawnienie znacznie zwiększyło prawdopodobieństwo, że przeciwnik zdobędzie materiał.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
Etyka CPA i dane klienta podczas korzystania ze sztucznej inteligencji
Społeczeństwo