NastępnyNastępny poradnik
Szacowanie głębokości jednoocznej
Wizualna sztuczna inteligencja
PRZEWODNIK Wizualnej AI
Marigold wykorzystuje wstępnie wytrenowany model dyfuzji generowania obrazu (Stable Diffusion), aby przewidywać bardzo szczegółowe mapy głębi.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~2 min
It shows you can turn a generator's rich visual knowledge into a precise perception tool with surprisingly little training data.
Marigold (ETH Zurich, wyróżnienie CVPR 2024 za najlepszą publikację) ponownie przedstawia szacowanie głębokości jako problem generacji warunkowej. Zamiast trenować sieć głębi od zera, dostraja Stable Diffusion, aby „generować” mapę głębi uwarunkowaną obrazem wejściowym. Wnioski są takie, że model wytrenowany w syntezie fotorealistycznych obrazów nauczył się już geometrii sceny, oświetlenia i struktury głęboko w swojej ukrytej przestrzeni, czyli dokładnie tego, co jest przydatne w przypadku głębi. Co ciekawe, Marigold został dostrojony wyłącznie na syntetycznych zbiorach danych (takich jak Hypersim i Virtual KITTI), a mimo to dobrze generalizuje na rzeczywistych zdjęciach w trybie zerowym. Generuje niezmienną afiniczną głębię względną z wyjątkowo drobnymi szczegółami, chociaż iteracyjne odszumianie sprawia, że jest wolniejsza niż modele ze sprzężeniem do przodu, takie jak DepthAnything.
Wydobywanie szczegółowej głębi ze zdjęć architektonicznych i produktów w celu ponownego oświetlenia i makiet 3D.
Generowanie szczegółowych map głębi wykorzystywanych jako kondycjonowanie w celu kontrolowanego generowania obrazów i wideo.
Pomaganie zespołom zajmującym się filmami i efektami wizualnymi w pracy z matą i paralaksą, gdzie liczy się precyzja krawędzi.
Służy jako punkt odniesienia do badań pokazujący, jak dostosować priorytety generatywne do gęstych zadań predykcyjnych.
Przepis na Marigold, dostrajający priorytety dyfuzji w celu przewidywania gęstości, uogólnia poza normalne głębokości na powierzchnie, wewnętrzny rozkład obrazu i szacowanie materiału. Szybsze warianty modelu destylowanego i modelu konsystencji zmniejszają różnicę w szybkości dzięki sieciom ze sprzężeniem zwrotnym, dzięki czemu percepcja oparta na dyfuzji staje się realna w narzędziach interaktywnych. Należy spodziewać się szerszego trendu, w którym jeden wstępnie wyszkolony szkielet generatywny będzie dostosowany do wielu zadań związanych z geometrią i percepcją, co zmniejszy potrzebę stosowania dużych, oznaczonych etykietami zbiorów danych.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Marigold wykorzystuje wstępnie wytrenowany model dyfuzji generowania obrazu (Stable Diffusion), aby przewidywać bardzo szczegółowe mapy głębi. Pokazuje, że przy użyciu zaskakująco małej ilości danych treningowych można przekształcić bogatą wiedzę wizualną generatora w precyzyjne narzędzie percepcji.
Marigold udoskonala model dyfuzji utajonej Stable Diffusion, aby utworzyć mapy głębokości.
Traktuje głębię jako coś, co należy „wygenerować” i uzależnić od obrazu wejściowego, ponownie wykorzystując maszynerię dyfuzyjną.
Marigold został dostrojony na danych syntetycznych, takich jak Hypersim i Virtual KITTI, ale uogólnia zdjęcia zerowe na prawdziwe zdjęcia.
Modele dyfuzyjne odszumiają w wielu krokach, powodując, że wnioskowanie jest wolniejsze niż pojedyncze przejście do przodu.
Zarówno obraz, jak i głębia są kodowane w utajonej przestrzeni VAE, w której U-Net odszumia.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
Szacowanie głębokości jednoocznej
Wizualna sztuczna inteligencja