NastępnyNastępny poradnik
BYOL i niekontrastywna samokontrola
Techniczne
PRZEWODNIK Wizualnej AI
Tłumienie niemaksymalne (NMS) to etap czyszczenia, który zamienia niechlujny stos nakładających się pól wykrywania w jedno schludne pudełko na obiekt.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~2 min
Bez tego detektory zgłaszałyby ten sam samochód pięć lub dziesięć razy.
Detektory obiektów zazwyczaj przewidują wiele pól kandydujących wokół każdego rzeczywistego obiektu, każdy z wynikiem pewności. NMS usuwa tę nadmiarowość. Klasyczny algorytm zachłanny sortuje wszystkie pola według wyniku, zatrzymuje ten z najwyższym wynikiem, a następnie usuwa pozostałe pola, których nakładanie się na nie (mierzone przez Intersection over Union, IoU) przekracza próg taki jak 0,5. Powtarza to na pozostałych pudełkach, aż nie pozostanie żaden. Rezultatem jest jedno reprezentatywne pudełko na obiekt. NMS jest prosty, szybki i nie wymaga wielu parametrów, ale ma słabe strony: stały próg IoU może błędnie tłumić prawdziwy pobliski obiekt w zatłoczonych scenach, a nakładanie się jest traktowane binarnie. Aby rozwiązać ten problem, stosuje się warianty takie jak wyniki zaniku Soft-NMS zamiast bezpośredniego usuwania pól.
Zwijanie dziesiątek nakładających się pól twarzy w jedno na każdą twarz w aplikacjach do aparatu i oznaczania zdjęć
Tworzenie czystych, pojedynczych ramek ograniczających na pojazd i pieszego w detektorach jazdy autonomicznej
Deduplikacja nakładających się pól obszarów tekstowych w potokach OCR dokumentów i tablic rejestracyjnych
Usuwanie zbędnych propozycji obiektów w systemach monitorowania półek i liczenia zapasów w handlu detalicznym
NMS pozostaje domyślnym postprocesorem, ale prace zmierzają w kierunku jego usunięcia. Soft-NMS, DIoU-NMS i wyuczone warianty usprawniają obsługę zatłoczonych scen, podczas gdy kompleksowe detektory, takie jak DETR, wykorzystują dwustronne dopasowywanie na podstawie zestawu do bezpośredniego przewidywania unikalnych pudełek, całkowicie eliminując NMS. Można się spodziewać, że ręcznie dostrojone progi ustąpią miejsca projektom wyuczonym lub wolnym od NMS, zwłaszcza że detektory transformatorowe są dojrzałe, a systemy czasu rzeczywistego wymagają deterministycznego, pozbawionego rozgałęzień przetwarzania końcowego.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Tłumienie niemaksymalne (NMS) to etap czyszczenia, który zamienia niechlujny stos nakładających się pól wykrywania w jedno schludne pole dla każdego obiektu. Bez tego detektory zgłaszałyby ten sam samochód pięć lub dziesięć razy.
NMS eliminuje wiele nakładających się pól kandydatów wytwarzanych przez detektor, pozostawiając jedno reprezentatywne pole na obiekt.
Miary NMS pokrywają się z IoU: obszar przecięcia podzielony przez obszar połączenia dwóch pól.
Chciwy NMS sortuje pola według pewności i zatrzymuje te o najwyższym wyniku, a następnie pomija nakładające się pola o niższym wyniku.
Ponieważ usuwa dowolne pole powyżej progu IoU, NMS może błędnie usunąć prawdziwe wykrycie innego obiektu, który się nakłada.
Soft-NMS obniża (zanika) pewność nakładających się pól, zamiast je odrzucać, redukując fałszywe tłumienie w zatłoczonych scenach.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
BYOL i niekontrastywna samokontrola
Techniczne