NastępnyNastępny poradnik
Metryki odległości w uczeniu maszynowym
Podstawy
PODSTAWOWY PRZEWODNIK
Utrata trójek uczy sieć neuronową umieszczania podobnych elementów blisko siebie i odmiennych elementów daleko od siebie w przestrzeni osadzania.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~2 min
It is the foundation behind face recognition, image search, and recommendation systems that need to compare things rather than just classify them.
Uczenie się metryczne uczy model tworzenia osadzonych wektorów, w których odległość odzwierciedla podobieństwo. Utrata potrójna odbywa się przy użyciu trzech danych wejściowych jednocześnie: kotwicy, dodatniej (ta sama klasa co kotwica) i ujemnej (inna klasa). Cel przesuwa kotwicę bliżej pozytywu niż negatywu przynajmniej o ustalony margines. Formalnie strata wynosi max(0, d(a,p) - d(a,n) + margines), gdzie d jest zwykle odległością euklidesową. Sieć FaceNet Google z 2015 r. spopularyzowała to podejście, ucząc się bezpośrednio 128-wymiarowego osadzania twarzy. Po przeszkoleniu porównujesz dowolne dwa elementy, obliczając odległość, bez konieczności ponownego szkolenia w celu uzyskania nowych tożsamości. Dzięki tej możliwości zbioru otwartego klasyfikacja zadań związanych z weryfikacją i wyszukiwaniem danych nie jest łatwa do wykonania.
Weryfikacja twarzy w stylu FaceNet: telefony i bramki paszportowe potwierdzają tożsamość, sprawdzając, czy dwie wizerunki twarzy mieszczą się w określonym progu odległości.
Wizualne wyszukiwanie produktów: witryny handlu elektronicznego umożliwiają kupującym przesyłanie zdjęć i pobieranie wizualnie podobnych produktów poprzez wyszukiwanie najbliższego sąsiada.
Weryfikacja mówiącego: asystenci głosowi osadzają próbkę głosu i porównują ją z zarejestrowanym profilem, aby potwierdzić, kto mówi.
Weryfikacja podpisów i pisma ręcznego: banki osadzają referencje i wysyłają zapytania o podpisy oraz flagi podrabiane, gdy odległość przekracza wyuczony margines.
Czystą stratę tripletową coraz częściej zastępuje się celami obejmującymi całą partię, takimi jak wielokrotne podobieństwo, kotwica zastępcza i straty kontrastowe (InfoNCE), które porównują wiele par na krok i szybciej zbiegają się. Metody samonadzorowane, takie jak SimCLR, pokazują, że uczenie się metryk może działać bez etykiet, traktując widoki rozszerzone jako pozytywne. W miarę wzrostu wektorowych baz danych i generacji wspomaganej wyszukiwaniem, wyuczone osadzania stanowią podstawę wyszukiwania semantycznego w skali miliardów elementów, więc podstawowa idea odległości jako podobieństwa staje się coraz bardziej centralna, nawet gdy konkretne sformułowanie trójki zanika.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Utrata trójek uczy sieć neuronową umieszczania podobnych elementów blisko siebie i odmiennych elementów daleko od siebie w przestrzeni osadzania. Stanowi podstawę systemów rozpoznawania twarzy, wyszukiwania obrazów i rekomendacji, które muszą porównywać rzeczy, a nie tylko je klasyfikować.
Trójka składa się z kotwicy, pozytywu należącego do klasy kotwicy i negatywu z innej klasy.
Bez marginesu model mógłby odwzorować wszystko w tym samym punkcie, sprawiając, że wszystkie odległości były zerowe i w trywialny sposób zaspokajał stratę. Margines wymusza prawdziwą separację.
Sieć FaceNet firmy Google wykorzystała utratę trójek, aby nauczyć się osadzania kompaktowych twarzy i ustanowić punkt odniesienia w weryfikacji twarzy.
Model odwzorowuje dane wejściowe na wektory osadzania; następnie porównujesz elementy, mierząc odległość między ich osadzeniem.
Ponieważ rozpoznawanie opiera się na odległości osadzania, możesz zarejestrować nową tożsamość, po prostu zapisując jej osadzenie, bez konieczności ponownego uczenia modelu.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
Metryki odległości w uczeniu maszynowym
Podstawy