Zrozumienie wideo

Zdefiniuj zadanie tymczasowe. Określenie, czy zdarzenie pojawia się gdziekolwiek, różni się od zlokalizowania jego początku i końca lub wyjaśnienia jego sekwencji. Zapisz metodę próbkowania klatek, obsługę dźwięku i rozdzielczość czasową używaną przez system. Rzadkie pobieranie próbek może obniżyć koszty przetwarzania, ale pozwala na odrzucenie dowodów. Krótkie zdarzenie pomiędzy próbkowanymi klatkami może nigdy nie dotrzeć do modelu. Dźwięk może dodać istotne informacje, ale automatyczne transkrypcje mogą pomijać dźwięki, nakładanie się głośników lub niepewność. Oceniaj porządek czasowy i lokalizację oddzielnie od rozpoznawania obiektów. System potrafi zidentyfikować właściwe obiekty, odwracając kolejność działań. Sprawdź znaczniki czasu w stosunku do oryginalnego nośnika i odróżnij zaobserwowane wydarzenie od wywnioskowanego zamiaru. Używaj realistycznych czasów trwania i warunków przechwytywania. Długie filmy, ujęcia z kamery, powtarzające się sceny, nakładki i dźwięk niskiej jakości mogą powodować błędy niewidoczne w krótkich demonstracjach. Zachowaj linki do odpowiednich zakresów czasowych i informuj, gdy wybrane dowody są niewystarczające.