Sztuczna inteligencja w zakresie personelu pielęgniarskiego i planowania pracy

Tradycyjny personel wykorzystuje siatki, które ustalają liczbę pielęgniarek na zmianę na podstawie spisu. Pielęgniarki dyżurujące dostosowują się na podstawie doświadczenia, a systemy klasyfikacji pacjentów próbują uchwycić stopień opieki, jakiego potrzebuje każdy pacjent, co nazywa się ostrością. Narzędzia AI dodają do tego procesu prognozowanie i optymalizację. Prognozy spisowe pozwalają przewidzieć, ilu pacjentów będzie mieć oddział na podstawie historii przyjęć, sezonowości, dnia tygodnia, kalendarza zaplanowanych operacji, liczby oddziałów ratunkowych i przewidywanych wypisów. Modele ostrości szacują obciążenie pracą na podstawie danych EHR, takich jak częstotliwość podawania leków, środki ostrożności przed upadkiem, izolacja, leczenie ran i potrzeby monitorowania. Plan kadrowy łączy te dwa elementy. Silniki planowania przydzielają następnie pielęgniarki na podstawie kompetencji jednostki, certyfikatów, godzin pracy, preferencji i zasad pracy. Dostawcy siły roboczej, tacy jak UKG i symplr, sprzedają platformy planowania i personelu. Aplikacje z Marketplace, takie jak CareRev i Clipboard Health, wraz z wewnętrznymi aplikacjami typu float, umożliwiają pielęgniarkom odbieranie zmian na żądanie. Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że sztuczna inteligencja rozwiązuje problem niedoborów pielęgniarek. Prognozowanie i optymalizacja poruszają obecnych pracowników. Nie tworzą pielęgniarek, a dokładne przewidywanie zmiany z krótkim personelem jest nadal zmianą z krótkim personelem. Innym błędnym przekonaniem jest to, że liczba algorytmu jest obiektywna. Wagi i cele dotyczące ostrości odzwierciedlają wybory dokonane przez szpital, w tym cele budżetowe. Związki zawodowe pielęgniarek, w tym National Nurses United, argumentują, że algorytmiczne narzędzia dotyczące personelu i ostrości wzroku mogą uchylić ocenę kliniczną pielęgniarek. Twierdzą również, że narzędzia są trudne do kontrolowania i można je dostosować w celu obniżenia kosztów pracy. Związki zawodowe na ogół opowiadają się za możliwymi do wyegzekwowania minimalnymi wskaźnikami zatrudnienia i prawem pielęgniarki do kwestionowania przydzielonego zadania. Od 2004 r. w Kalifornii obowiązuje minimalny stosunek liczby pielęgniarek do liczby pacjentów, a w niektórych innych stanach wymagane są komitety ds. personelu szpitalnego, w skład których wchodzą pielęgniarki sprawujące bezpośrednią opiekę. W praktyce najbardziej zaufane konfiguracje traktują wyniki modelu jako zalecenie, które pielęgniarki mogą pominąć, i rejestrują te zmiany.