PRZEWODNIK Społeczny

Ocena oparta na procesie i pisanie historii

Ocena oparta na procesie ocenia i weryfikuje sposób, w jaki dzieło zostało wyprodukowane, wykorzystując konspekty, szkice, historię wersji i przemyślenia, a nie oceniając jedynie produkt końcowy.

Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~3 min

Na tej stronie4 minuty czytania
  1. Przegląd
  2. Głębokie nurkowanie
  3. Implementacja w świecie rzeczywistym
  4. Przyszłość oceniania opartego na procesie i pisania historii
  5. Wdrażanie tego w praktykę
  6. Odkrywaj dalej
  7. Często zadawane pytania

Przegląd

Oznaczona datą historia pisania w narzędziach takich jak Google Docs zapewnia nauczycielom i uczniom wspólne, możliwe do sprawdzenia dowody autorstwa, które dostarczają znacznie więcej informacji niż wynik wykrywacza sztucznej inteligencji.

Głębokie nurkowanie

Ocena oparta na procesie przenosi część oceny z gotowego produktu na dowody potwierdzające, w jaki sposób został on wykonany: propozycję, notatki, konspekt, jeden lub więcej projektów, wzajemne opinie, korektę i krótką refleksję. Była to dobra praktyka nauczania na długo przed pojawieniem się chatbotów, ponieważ opinie na temat wersji roboczych usprawniają pisanie, ale obecnie stanowią najbardziej przydatny dowód autorstwa, jaki posiada nauczyciel. Pisanie historii to cyfrowy szlak. W Dokumentach Google, Plik > Historia wersji > Zobacz historię wersji pokazuje wersje ze znacznikiem czasu i tego, kto dokonał każdej edycji. Rozszerzenie Draftback dla przeglądarki Chrome może odtwarzać wersje dokumentu każdemu, kto ma uprawnienia do edycji, pokazując tekst pojawiający się w miarę upływu czasu. Microsoft Word przechowuje historię wersji plików zapisanych w OneDrive lub SharePoint. Autentyczna historia zwykle wygląda niechlujnie: wiele sesji rozłożonych na dni, wpisywane, usuwane i przepisywane zdania, przenoszone akapity, zmiana tezy. Niepokojący wzór to dopracowane 1200 słów pojawiających się w jednym wklejeniu, prawie bez późniejszych zmian. Nawet wtedy istnieją niewinne wyjaśnienia. Uczniowie szkicują notatki w telefonie, piszą w trybie offline w innej aplikacji lub wklejają z własnego, wcześniejszego dokumentu. Historia jest dowodem do dyskusji, a nie werdyktem. Dwa błędne przekonania zbiegły się w przeciwnych kierunkach. Pojedyncza duża pasta nie świadczy o nadużyciu, a czysta, stopniowana historia nie świadczy o uczciwości, ponieważ ktoś mógłby ręcznie przepisać tekst AI. Dowody procesu są najsilniejsze w połączeniu z innymi punktami kontrolnymi: próbkami tekstów na zajęciach, rozmową na temat wyborów i spójnością wersji roboczych. Wyniki detektorów są słabo porównywalne. Podają prawdopodobieństwo bez pokazywania swojego rozumowania, dają fałszywie pozytywne wyniki, a badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Stanforda w 2023 r. wykazało, że popularne detektory często oznaczały eseje autorów obcokrajowców angielskiego jako wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Z kolei historia wersji to coś, na co nauczyciel i uczeń mogą wspólnie patrzeć i dyskutować.

Implementacja w świecie rzeczywistym

Nauczyciel języka angielskiego w szkole średniej korzysta z opcji Google Classroom, aby utworzyć kopię szablonu dla każdego ucznia, dzięki czemu historia wersji każdego eseju jest widoczna od pierwszego naciśnięcia klawisza.

Instruktor z college'u prosi uczniów o podanie nazw wersji w trzech punktach kontrolnych (konspekt, pierwsza wersja robocza, wersja ostateczna) i ocenia krótką refleksję wyjaśniającą największą różnicę między nimi.

Kiedy wydaje się, że praca dotarła w postaci jednej dużej pasty, nauczyciel odtwarza jej historię za pomocą rozszerzenia Draftback, a następnie pyta ucznia o nią i dowiaduje się, że pisał ją na telefonie w drodze do pracy.

Centrum pisania prosi uczniów o przesyłanie notatek powtórkowych pokazujących, jak zareagowali na każdą informację zwrotną od rówieśników, co czyni proces powtórki częścią oceny.

Przyszłość oceniania opartego na procesie i pisania historii

Funkcje śledzenia autorstwa pojawiają się na większej liczbie platform do pisania, a systemy zarządzania uczeniem się prawdopodobnie będą ściślej integrować dowody procesu z zgłoszeniami. Przynosi to korzyści i rodzi prawdziwe pytania: uczniowie mogą czuć się obserwowani, a zdeterminowani użytkownicy mogą nadal wpisywać wygenerowany tekst. Oczekuj, że najbardziej trwałe podejście będzie miało charakter pedagogiczny, a nie techniczny, z stopniowanymi wersjami roboczymi, refleksjami i krótkimi rozmowami, które uczynią proces częścią uczenia się. Szkoły będą również potrzebować jasnych zasad prywatności określających, kto może przeglądać historię pisania, jak długo i w jakim celu, tak aby dowody w procesie wspierały uczniów, a nie stawały się kolejną nieprzejrzystą oceną.

Wdrażanie tego w praktykę

Dlaczego to ma znaczenie

  • Ryzyko i bezpieczeństwo. Zarówno katastrofalne, jak i codzienne szkody spowodowane sztuczną inteligencją zależą od tego, kto rozumie ryzyko i kto może podjąć działania.
  • Jaśniejsze decyzje. Umiejętność korzystania z usług publicznych i zawodowych wpływa na to, czy silna polityka bezpieczeństwa jest politycznie możliwa.
  • Przebijanie się przez szum. Jasne wyjaśnienia ograniczają wpływ szumu, PR laboratoryjnego i niejasnego teatru etycznego.

Uważaj na

  • Traktowanie ryzyka egzystencjalnego jako science-fiction, choć łączy w sobie możliwości.
  • Mylenie bezpieczeństwa produktów powierzchniowych z wyrównaniem przy dużej autonomii.
  • Pozostawienie odbiorcom nieanglojęzycznym i nieeksperckim jedynie źródeł o niskiej jakości.

Kolejne kroki

  1. Oddziel ryzyko szkód, niewłaściwego użycia i utraty kontroli/niewspółosiowości produktu.
  2. Zapytaj, jakie dowody zmieniłyby Twój pogląd na temat terminów i dotkliwości.
  3. Przedkładaj źródła pierwotne i konkretne oceny nad twierdzenia marketingowe.
  4. Zidentyfikuj jedną ścieżkę działania: karierę, politykę, finansowanie lub umiejętności – nie tylko świadomość.

Odkrywaj dalej

Darmowy newsletter

Otrzymuj codzienne podsumowanie AI

Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.

Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.

Sprawdź się

Take the Process-Based Assessment and Writing History quiz

Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.

Rozpocznij quiz

Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę

Często zadawane pytania

Co to jest ocena oparta na procesie i pisanie historii?

Ocena oparta na procesie ocenia i weryfikuje sposób, w jaki dzieło zostało wyprodukowane, wykorzystując konspekty, szkice, historię wersji i przemyślenia, a nie oceniając jedynie produkt końcowy. Oznaczona datą historia pisania w narzędziach takich jak Google Docs zapewnia nauczycielom i uczniom wspólne, możliwe do sprawdzenia dowody autorstwa, które dostarczają znacznie więcej informacji niż wynik wykrywacza sztucznej inteligencji.

Co poza produktem końcowym ocenia ocena oparta na procesie?

Ocena procesowa przenosi część oceny na etapy tworzenia pracy: propozycje, notatki, projekty, informacje zwrotne, poprawki i przemyślenia.

Gdzie znajdziesz historię wersji w dokumentach Google?

Dokumenty Google pokazują wersje i redaktorów ze znacznikiem czasu w obszarze Plik > Historia wersji > Zobacz historię wersji.

Jakich uprawnień potrzebuje ktoś, aby wyświetlić historię wersji dokumentu Google lub odtworzyć go w wersji roboczej?

Historia wersji i narzędzia do jej odtwarzania wymagają uprawnień do edycji, dlatego przydatne są konfiguracje takie jak opcja kopiowania na ucznia w Classroom.

Który wzór przewodnik opisuje jako typowy dla historii autentycznego pisma?

Prawdziwe kreślenie jest zwykle nieuporządkowane i rozproszone, a pomysły zmieniają się w miarę pracy ucznia.

Dlaczego pojedyncza duża pasta nie jest dowodem nieprawidłowego użycia?

Istnieje wiele niewinnych powodów, dla których tekst pojawia się w jednym bloku, więc historia jest dowodem do dyskusji, a nie werdyktem.