NastępnyNastępny poradnik
California Civil Rights Council Rules on AI in Employment
Społeczeństwo
PRZEWODNIK Społeczny
Ramowa Konwencja Rady Europy o sztucznej inteligencji i prawach człowieka, demokracji i praworządności jest pierwszym prawnie wiążącym traktatem międzynarodowym w sprawie sztucznej inteligencji.
Kraje, które ją ratyfikują, muszą dopilnować, aby systemy sztucznej inteligencji wykorzystywane przez cały ich cykl życia przestrzegały praw człowieka, procesów demokratycznych i praworządności. Ma to znaczenie, ponieważ ustanawia wspólne obowiązki prawne, które wykraczają poza Europę, a kraje spoza Europy mogą do niego przystąpić.
Konwencja była negocjowana przez Komitet ds. Sztucznej Inteligencji (CAI) Rady Europy. Wzięło w nim udział 46 państw członkowskich Rady Europy, a także Unia Europejska i kraje-obserwatorzy, takie jak Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia, Izrael i Australia. Komitet Ministrów przyjął tekst 17 maja 2024 r. i otwarto go do podpisu w Wilnie 5 września 2024 r. Pierwszymi sygnatariuszami były Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, UE, Norwegia, Izrael, Islandia, Gruzja, Mołdawia, Andora i San Marino, a także inne państwa, które podpisały później. Wchodzi w życie po pięciu ratyfikacjach, z których co najmniej trzy muszą być państwami członkowskimi Rady Europy. Traktat określa raczej zasady ogólne niż szczegółowe przepisy techniczne. Zasady te obejmują godność ludzką i indywidualną autonomię, równość i niedyskryminację, prywatność i ochronę danych osobowych, przejrzystość i nadzór, odpowiedzialność i odpowiedzialność, niezawodność oraz bezpieczne innowacje. Strony muszą również zapewnić środki zaradcze. Oznacza to dokumentowanie istotnych informacji na temat systemów sztucznej inteligencji, umożliwienie ludziom kwestionowania decyzji, oferowanie zabezpieczeń proceduralnych i informowanie ludzi, gdy mają do czynienia z systemem sztucznej inteligencji. Zakres jest kompromisem. Traktat ma w pełni zastosowanie do władz publicznych i podmiotów prywatnych działających w ich imieniu. W pozostałej części sektora prywatnego każda ze stron może bezpośrednio zastosować zobowiązania traktatowe lub podjąć inne odpowiednie środki. Wyłączone są działania mające na celu ochronę bezpieczeństwa narodowego, kwestie obronności narodowej oraz prace badawczo-rozwojowe nad systemami jeszcze nie oddanymi do użytku. Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że traktat jest kopią unijnej ustawy o sztucznej inteligencji. Ustawa o sztucznej inteligencji to rozporządzenie UE, które dzieli systemy na poziomy ryzyka i określa obowiązki w zakresie bezpieczeństwa produktów. Konwencja jest międzynarodowym instrumentem dotyczącym praw człowieka. UE podpisała ją i aby wywiązać się ze swoich obowiązków, opiera się głównie na ustawie o sztucznej inteligencji i obowiązującym prawie UE.
Zarówno katastrofalne, jak i codzienne szkody spowodowane sztuczną inteligencją zależą od tego, kto rozumie ryzyko i kto może podjąć działania.
Umiejętność korzystania z usług publicznych i zawodowych wpływa na to, czy silna polityka bezpieczeństwa jest politycznie możliwa.
Jasne wyjaśnienia ograniczają wpływ szumu, PR laboratoryjnego i niejasnego teatru etycznego.
To, jak duże znaczenie będzie miała Konwencja, będzie zależeć od ratyfikacji i od tego, jak rygorystycznie kraje traktują sektor prywatny. Kraje, które wybiorą „inne odpowiednie środki”, mogą wdrożyć je zupełnie inaczej niż kraje, które stosują je bezpośrednio wobec przedsiębiorstw. Konferencja Stron i narzędzia takie jak HUDERIA mogłyby powoli budować wspólne oczekiwania, podobnie jak wcześniejsze traktaty Rady Europy dotyczące ochrony danych. Obserwuj, które kraje pozaeuropejskie ją ratyfikują, jak korzystają z niej sądy krajowe i jak wchodzi ona w interakcję z unijną ustawą o sztucznej inteligencji i krajowymi przepisami dotyczącymi sztucznej inteligencji. Jego zasięg jest szeroki, ale egzekwowanie przepisów opiera się na systemach krajowych, a nie na międzynarodowych organach regulacyjnych.
Agencja rządowa korzystająca z narzędzia sztucznej inteligencji do sygnalizowania oszustw związanych z zasiłkami potrzebowałaby ocen ryzyka i skutków, dokumentacji oraz możliwości kwestionowania decyzji, które w znaczący sposób wpływają na ich prawa.
Obywatelowi rozmawiającemu z chatbotem usług publicznych należy powiedzieć, że wchodzi w interakcję z systemem sztucznej inteligencji, a nie z człowiekiem.
Kraj ratyfikujący może zdecydować, że prywatne firmy wykorzystujące sztuczną inteligencję przy zatrudnianiu muszą bezpośrednio przestrzegać zasad traktatu, lub może podjąć inne odpowiednie środki, aby osiągnąć te same cele.
Organ wyborczy zaniepokojony dezinformacją napędzaną sztuczną inteligencją może wskazać na obowiązek traktatowy polegający na ochronie integralności procesów demokratycznych, gdy projektuje zabezpieczenia.
Traktowanie ryzyka egzystencjalnego jako science-fiction, choć łączy w sobie możliwości.
Mylenie bezpieczeństwa produktów powierzchniowych z wyrównaniem przy dużej autonomii.
Pozostawienie odbiorcom nieanglojęzycznym i nieeksperckim jedynie źródeł o niskiej jakości.
Oddziel ryzyko szkód, niewłaściwego użycia i utraty kontroli/niewspółosiowości produktu.
Zapytaj, jakie dowody zmieniłyby Twój pogląd na temat terminów i dotkliwości.
Przedkładaj źródła pierwotne i konkretne oceny nad twierdzenia marketingowe.
Zidentyfikuj jedną ścieżkę działania: karierę, politykę, finansowanie lub umiejętności – nie tylko świadomość.
Free newsletter
Three verified AI stories every weekday morning, written in plain English. Free forever, no ads.
One email each weekday. Unsubscribe in one click. We never sell or share your address.
Test yourself
Instant feedback on every answer, and a shareable certificate with a verifiable ID once you pass a course.
Support free AI education. AI Understanding is a 501(c)(3) nonprofit — no ads, no paywall, ever. Make a donation
Ramowa Konwencja Rady Europy o sztucznej inteligencji i prawach człowieka, demokracji i praworządności jest pierwszym prawnie wiążącym traktatem międzynarodowym w sprawie sztucznej inteligencji. Kraje, które ją ratyfikują, muszą dopilnować, aby systemy sztucznej inteligencji wykorzystywane przez cały ich cykl życia przestrzegały praw człowieka, procesów demokratycznych i praworządności. Ma to znaczenie, ponieważ ustanawia wspólne obowiązki prawne, które wykraczają poza Europę, a kraje spoza Europy mogą do niego przystąpić.
Konwencja jest pierwszym międzynarodowym traktatem dotyczącym sztucznej inteligencji, który wiąże państwa, które ją ratyfikują. Dobrowolne kodeksy i rozporządzenia UE to różne rodzaje instrumentów.
Został otwarty do podpisu w Wilnie na Litwie 5 września 2024 r. podczas konferencji ministerialnej Rady Europy.
To był wynegocjowany kompromis. Sektor publiczny jest w pełni objęty, a każde państwo wybiera, w jaki sposób zająć się innymi zastosowaniami sztucznej inteligencji w sektorze prywatnym.
Wyłącza się działalność na rzecz ochrony bezpieczeństwa narodowego i spraw obronności narodowej. Podobnie prace badawczo-rozwojowe nad systemami, które nie zostały jeszcze udostępnione do użytku.
HUDERIA została przyjęta przez CAI, aby pomóc w ocenie wpływu sztucznej inteligencji na prawa człowieka, demokrację i praworządność. Są to wytyczne, a nie wiążąca część traktatu.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
California Civil Rights Council Rules on AI in Employment
Społeczeństwo