NastępnyNastępny poradnik
Wynik CLIP i wskaźniki preferencji ludzkich
Techniczne
PRZEWODNIK techniczny
Metryki sprawiedliwości grupowej mierzą, czy decyzje lub błędy modelu różnią się w poszczególnych grupach demograficznych.
Posłuchaj tego przewodnikaOpowiadane przez sztuczną inteligencję · ~3 min
Parytet demograficzny porównuje współczynniki selekcji, równość szans porównuje współczynniki prawdziwie pozytywne, wyrównane szanse porównują współczynniki zarówno prawdziwie, jak i fałszywie pozytywne, a parytet predykcyjny porównuje precyzję. Definicje te mają znaczenie, ponieważ mogą być sprzeczne matematycznie, więc wybór jednej z nich jest oceną wartościującą dotyczącą tego, który rodzaj nieuczciwości ma największe znaczenie w konkretnym przypadku użycia.
Weź model pożyczki i dwie grupy, A i B, po 100 wnioskodawców każda. W A spłaciłoby 50; w B, 20 by. Model zatwierdza 40 w A (35, które spłaci, 5, które nie) i 20 w B (14, które spłaci, 6, które nie). Parytet demograficzny porównuje wskaźniki selekcji: 40% w porównaniu z 20%. Współczynnik 0,5 jest niższy od progu czterech piątych (0,8) określonego w amerykańskich wytycznych dotyczących zatrudnienia, a więc nie. Równość szans porównuje prawdziwie pozytywne wskaźniki (TPR), udział zatwierdzonych osób wykwalifikowanych: 35/50 = 0,70 i 14/20 = 0,70. Jest zadowolony. Wyrównane szanse (Hardt, Price i Srebro, 2016) wymagają również równych współczynników wyników fałszywie dodatnich (FPR): 5/50 = 0,10 w porównaniu z 6/80 = 0,075. Blisko, ale nie równo. Parzystość predykcyjna porównuje precyzję lub dodatnią wartość predykcyjną (PPV): 35/40 = 0,875 w porównaniu z 14/20 = 0,70. To się nie udaje. Kiedy stawki podstawowe różnią się, jak w tym przypadku, niedoskonały klasyfikator na ogół nie może spełniać kilku definicji jednocześnie. Chouldechova (2017) i Kleinberg, Mullainathan i Raghavan (2016) udowodnili różne wersje tego zjawiska: przy nierównych stawkach bazowych, parytet predykcyjny lub kalibracja nie mogą występować w przypadku równych współczynników fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych, z wyjątkiem przypadków zdegenerowanych, takich jak doskonałe przewidywanie. Debata COMPAS była właśnie tym konfliktem. Wybór metryki zależy od kontekstu. Parytet demograficzny sprawdza się w przypadkach, gdy same etykiety mogą być stronnicze lub gdy celem jest równy dostęp. Równość szans sprawdza się w przypadkach, gdy główną krzywdą jest brak wykwalifikowanej osoby. Wyrównane szanse zwiększają obawę przed fałszywymi oskarżeniami. Parytet predykcyjny lub kalibracja mają znaczenie, gdy decydenci odczytują wynik jako prawdopodobieństwo. Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że usunięcie chronionego atrybutu czyni model sprawiedliwym. Skorelowane proxy, takie jak kod pocztowy, mogą zawierać te same informacje.
Ekran rekrutacji zapewnia awans 40% kandydatów z jednej grupy i 20% z drugiej. Współczynnik 0,5 jest niższy od praktycznej zasady czterech piątych stosowanej w analizie dyskryminacji w zatrudnieniu w USA, która wskazuje na obawę dotyczącą parytetu demograficznego.
Model badań przesiewowych wychwytuje 70% prawdziwych przypadków w obu grupach. Zapewnia równość szans, mimo że wskaźniki selekcji w grupach są różne.
Analiza narzędzia do recydywy COMPAS przeprowadzona przez ProPublica w 2016 r. wykazała, że wśród oskarżonych rasy czarnej częściej występowały przypadki fałszywych trafień. Dostawca odpowiedział, że jego wyniki mają podobną wartość predykcyjną we wszystkich grupach. Spór pokazał, że dwa mierniki sprawiedliwości są w bezpośrednim konflikcie.
Analityk danych wykorzystuje ramkę MetricFrame firmy Fairlearn do sprawdzania dokładności, współczynnika selekcji i współczynnika wyników fałszywie dodatnich w poszczególnych grupach. Następnie stosuje ThresholdOptimizer, aby ustawić progi specyficzne dla grupy, które spełniają wyrównane szanse.
Wskaźniki grupowe są coraz częściej uwzględniane w audytach i regulacjach. Na przykład prawo miasta Nowy Jork dotyczące narzędzi do zautomatyzowanego podejmowania decyzji o zatrudnieniu wymaga audytów stronniczości, które raportują współczynniki wpływu. Kontynuowane są badania nad sprawiedliwością indywidualną, sprawiedliwością przyczynową i sprawiedliwością w modelach generatywnych, w których wynikami są teksty, a nie decyzje typu „tak” lub „nie”, a standardowe wskaźniki nie mają bezpośredniego zastosowania. Wyniki niemożliwości są matematyczne i nie znikną. Jest bardziej prawdopodobne, że przyszły postęp będzie wynikał z lepszych etykiet, lepszej dokumentacji tego, które kompromisy zostały wybrane i dlaczego, oraz wkładu interesariuszy, a nie z jednego uniwersalnego wskaźnika.
Darmowy newsletter
Trzy zweryfikowane historie AI każdego poranka w dni robocze, napisane prostym angielskim. Bezpłatne na zawsze, bez reklam.
Jedno e‑mail każdego dnia roboczego. Wypisz się jednym kliknięciem. Nigdy nie sprzedajemy ani nie udostępniamy Twojego adresu.
Sprawdź się
Natychmiastowa informacja zwrotna na każde pytanie oraz udostępnialny certyfikat z weryfikowalnym ID po zaliczeniu kursu.
Wspieraj darmową edukację AI. AI Understanding jest organizacją non-profit 501(c)(3) — bez reklam, bez płatnej ściany, zawsze. Przekaż darowiznę
Metryki sprawiedliwości grupowej mierzą, czy decyzje lub błędy modelu różnią się w poszczególnych grupach demograficznych. Parytet demograficzny porównuje współczynniki selekcji, równość szans porównuje współczynniki prawdziwie pozytywne, wyrównane szanse porównują współczynniki zarówno prawdziwie, jak i fałszywie pozytywne, a parytet predykcyjny porównuje precyzję. Definicje te mają znaczenie, ponieważ mogą być sprzeczne matematycznie, więc wybór jednej z nich jest oceną wartościującą dotyczącą tego, który rodzaj nieuczciwości ma największe znaczenie w konkretnym przypadku użycia.
Parytet demograficzny porównuje wskaźniki selekcji. Stosunek 0,5 nie spełnia tego warunku i spada poniżej progu czterech piątych.
Równość szans wymaga, aby wykwalifikowane osoby były zatwierdzane w tym samym tempie, co jest prawdziwie dodatnim wskaźnikiem.
Wyrównane szanse wymagają równych wskaźników prawdziwie pozytywnych i równych wskaźników fałszywie pozytywnych we wszystkich grupach.
FPR równa się wynikom fałszywie dodatnim podzielonym przez wszystkie rzeczywiste wartości ujemne. Grupa B ma 100 kandydatów, a 20 z nich spłaci, co daje 80 faktycznych negatywów.
W przypadku nierównych stawek podstawowych kryteria te są sprzeczne, z wyjątkiem przypadków zdegenerowanych, takich jak doskonały predyktor. Debata COMPAS pokazała ten konflikt w praktyce.
Ucz się dalej
Wybrano więcej przewodników na ten temat
NastępnyNastępny poradnik
Wynik CLIP i wskaźniki preferencji ludzkich
Techniczne